คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักคืออะไร
แล้วคุณรู้เหรอว่ามันคืออะไร คุณก็เป็นโสดมาตลอดนี่
- ก็ฉันอ่านจากหนังสือมาเยอะไง - ดีแล้วล่ะนะ
น้ำเดือดแล้ว
ทำไมมันถึงนอนคว่ำหน้าอยู่ล่ะ
ไม่นะคะ อย่าไปยุ่งตรงนั้น
คุณอยู่... แบบนี้เฉยๆ สักพักนะ
จากนี้ไปผมจะขอรักคุณให้มากๆ นะ
ผมจะรักคุณ
มันบอกไว้ว่าอะไรเหรอ ในหนังสือติ๊งต๊องเล่มนั้นน่ะ
นี่คือความโรแมนติกแบบที่คุณต้องการใช่ไหม
คุณจำทั้งหมดนั่นได้ภายในเวลาอันสั้น ความจำดีจริงๆ เลยนะ
นี่น้ำยังเดือดอยู่อีกเหรอ
- ลองสิ - ได้
ผมไม่ค่อยกินอาหารที่ใส่สารปรุงแต่ง
แต่ผมจะกินเพราะคุณแล้วกันนะ
ค่ะ เป็นเกียรติมากเลย
คุณชอบไหม
- ก็พอกินได้นะ - จริงเหรอ
มันจะอร่อยกว่าถ้าใส่กับกิมจินะ
มันเป็นข้ออ้างทางโภชนาการ ที่จะเพิ่มความเค็มเข้าไปอีกเหรอเนี่ย
ผมว่าก็อร่อยดีนะ
คุณบอกว่ามันเป็นอาหารที่ใส่สารปรุงแต่ง แต่คุณก็ดันชอบมันมากๆ เลยนะ
มันเป็นอาหารจานแรกที่คุณทำให้ผมกินนี่น่า
เหรอคะ
อย่าลืมล้างแผล และก็ใส่ยาขี้ผึ้งลงไปก่อนเข้านอนด้วยนะคะ
เข้าใจแล้ว
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เขาเข้ามาในบ้าน
เขาเหรอ
เขาไม่ได้ลืมอะไรไว้นี่
โอ้!
- ว่าไงจ๊ะ - พี่คะ
อยู่ๆ พี่มาได้ยังไงเนี่ย
ฉันควรทำยังไงเหรอ ต้องโทรนัดก่อนรึไง
เอานี่ เธอมีเบียร์ไหม
อะไรน่ะ เธอมีคนมาหาก่อนหน้านี้เหรอ
อะไร อะไรคะ
โอ้ ท่านรองประธานน่ะ
ตายแล้ว เธอบ้าไปแล้วเหรอไง
อยู่ๆ เธอจะให้ผู้ชายเข้ามาในบ้านได้ยังไงกัน
เขาแค่มากินรามย็อนเฉยๆ เองนะ
อะไร รามย็อนเหรอ
ไม่ใช่โจลมย็อนหรือจาจังมย็อน แต่เป็นรามย็อนเนี่ยนะ
มันเป็นอาหารที่สำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่แล้วล่ะ
เวลาที่ผู้หญิงถามนายว่า "นี่ คุณอยากมากินรามย็อนกันไหม"
มันก็หมายความว่า "หลังจากที่กินเสร็จแล้ว คุณกับฉันก็จะเป็นแฟนกันนะ"
คล้ายๆ บอกว่า "ฉันชอบคุณ" ยังไงล่ะ
ไม่ใช่ไข่ปลาคาเวียร์หรือเห็ดทรัฟเฟิล
แค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับสารปรุงแต่งนี่นะ
ทำไมมันถึงมีความหมายที่ลึกซึ้งขนาดนั้นได้ล่ะ
นายนี่ไร้เดียงสาจริงๆ เลย มันเป็นข้ออ้างน่ะ
เวลาที่ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสอง
พวกเขาก็อยากที่จะจับมือถือแขนกันและกัน
และก็โอบกอดกันและกัน
- เป็นอะไร - เปล่า
- นี่เป็นเรื่องของนายกับเลขาคิมเหรอ - นายพูดอะไรของนาย
เห็นว่าเรามีเวลาว่างมากนักรึไง
มันเป็นเรื่องลูกศิษย์เก่าของญาติฉันต่างล่ะ
งั้นฉันดูมีเวลาว่างมากนักรึไง
ทำไมฉันต้องมานั่งฟัง เรื่องลูกศิษย์เก่าของญาตินายตอนดึกดื่นแบบนี้ด้วย
เธอชอบเขาใช่ไหม
ขอร้องล่ะ พี่ชอบพูดแบบนั้นตลอดเลยนะ
มีโซ เธอจะมีความสุข เวลาที่ได้เจอคนที่คล้ายๆ กัน
ไม่ใช่แค่คนหรอกนะ แต่ทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้เลย
เคยเห็นไหม หมากับนกอยู่ด้วยกัน
ก็เหมือนในรายการทีวีที่ชื่อว่า "เป็นไปได้ยังไง"
หมาบ้า...
ฉันไม่ได้ด่าใครนะ พี่พูดเองว่า หมากับนกอยู่ด้วยกันได้
แปลกจริงๆ เลยใช่ไหมล่ะ
ถึงกับต้องพูดขึ้นมาว่า "เป็นไปได้ยังไง" เลยใช่ไหม
ใช่แล้วล่ะนะ นั่นก็คือ คนที่ต่างกันสุดขั้วดันมาเป็นคู่กัน
งั้นพี่จะบอกว่า เขาคือหมาและฉันคือนกอย่างนั้นเหรอ
ประมาณนั้น เขาเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย ส่วนเราก็เป็นแค่คนธรรมดา
คนละโลกเลยล่ะ
ถ้าเธอเล่าให้เขาฟังว่า เราเคยทะเลาะกันเพราะเรื่องแย่งน่องไก่ทอด
เขาจะจินตนาการได้ไหมว่าทำไมต้องทำแบบนั้น
นี่มันไม่ใช่หุ้นบริษัทนะ แต่มันเป็นแค่น่องไก่ทอดชิ้นหนึ่งเอง
เขาแค่อยู่คนละโลกกับเราน่ะ
คนละโลกที่เธอไม่สามารถจะเข้าถึงได้ ไม่ว่าจะทำยังไงก็ตาม
รู้ไหมที่ฉันกำลังบอกเธออยู่ตอนนี้ เป็นเพราะว่าห่วงเธอนะ
เผื่อว่าเธออาจจะต้องมานั่งเสียใจเพราะเขา
ฉันรู้
แต่ว่า...
มันเป็นชีวิตของฉัน
กลับบ้านดีๆ นะ บอกฉันด้วยตอนถึงบ้านแล้ว
ได้เลย บาย ราตรีสวัสดิ์นะ
บาย
ห่วงเธอจริงๆ เลย
คุณแม่ครับ คุณพ่อครับ
(อันตราย)
ฉันอยู่ที่ไหนกัน
กลัวเหลือเกิน
น่ากลัวจังเลย
(ท่านรองประธาน)
- ค่ะ ท่านรองประธาน - คุณอยู่ไหน
ยังอยู่บ้านอยู่เลยค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ
คุณพร้อมจะไปทำงานรึยัง
ค่ะ กำลังจะออกอยู่พอดีเลย
- ได้ ก็ออกมาสิ - ค่ะ เดี๋ยวนะ
อะไรกัน
ให้ตายสิ ทำไมคุณถึง...
จะรีบออกไปค่ะ
คุณมาทำอะไรที่นี่แต่เช้าคะ
ขอโทษค่ะ
- ไม่เป็นไร - อะไรกัน
- ทำไมล่ะ - คะ
คือ...
ได้ค่ะ
คุณกำลังไปไหนน่ะ
ก็ไปขับให้ยังไงล่ะคะ คุณยางไม่มาด้วยนี่
ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมขับเอง
อะไรคะ
ขึ้นไป
ดีมาก
วันนี้คุณดูสวยดีนะ...
ถ้านั้นคือสิ่งที่คุณอยากได้ยิน คุณก็ควรใส่ใจกับเสื้อผ้าหน้าผมหน่อยนะ
- ว่าไงนะคะ - คุณใส่เสื้อตัวนี้เมื่อวันพุธกับวันศุกร์ที่แล้ว
มันดูยังกับเป็นเครื่องแบบของบริษัทยูมยองกรุ๊ป
วันพุธกับวันศุกร์...
คุณจำได้ยังไงกัน
ก็นั่นสินะ ผมก็ยังแปลกใจ กับความจำที่เป็นเลิศของผมเหมือนกัน
บางครั้งผมก็อยากลืม บางเรื่องในชีวิตไปเหมือนกันนะ
นี่อะไรคะ
พ่อครัวที่บ้านผมทำคร็อก เมอซีเยอมาน่ะ ตามสบายเลยนะ ถ้ายังไม่ได้กินอาหารเช้ามา
ค่ะ
(กาแฟเย็น)
ลองดื่มกาแฟด้วยสิ
โอเคค่ะ
- ถ้าอยากเก็บถุงกระดาษนี่ไว้ก็ได้นะ - อะไรนะ
ขอบคุณค่ะ
ตอนนี้เลยเหรอคะ
ไปกันเลยไหม
- ให้ฉันเข้าไปก่อนเหรอคะ - ใช่
คุณยองอก วันนี้ฉันดูเป็นยังไงบ้าง ฉันซื้อครีมบีบีอันใหม่มา
ที่รัก รักษาความสะอาดก่อน ที่จะไปซื้อครีมบีบีดีกว่าไหม คุณมีขี้ตาติดอยู่น่ะ
โอ้ ไม่ ตอนไหนเนี่ย
ให้ตายสิ
- สิบนาทีที่แล้ว - แล้วทำไมถึงเพิ่งมาบอก
สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์เหรอ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่เขาทักทายเราแบบเป็นมิตรขนาดนี้
เปล่านี่ เขาก็เป็นมิตรกับฉันตลอดแหละ
งั้นเหรอ ผู้จัดการบง คุณฝันไปรึเปล่า
พอเถอะนะ
วันนี้ท่านรองประธานอารมณ์ดีอะไรมาเหรอครับ
ก็...
ก็อะไร...
- ทำงานกันได้แล้ว - ค่ะ
- ขอบคุณ - ดื่มดูสิแล้วจะหายง่วงเลยนะ
- รู้แล้ว พอแล้วน่า - ขอบคุณ
เอาอันใหม่มาให้ฉันที
ยองจุน นายมันช่างเป็น ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปซะหมดจริงๆ
หล่อแล้วยังมีหัวใจที่อบอุ่นสำหรับความรักอีกนะ
ท่านรองประธานคะ ให้ฉันเอายาขี้ผึ้งใส่แผลให้นะคะ
อยากทำเองไหมคะ
คุณทาให้ผมต่อก็ได้นะ...
คุณอ่านแผนธุรกิจ สำหรับที่เหลือของปีนี้เสร็จแล้ว ให้ฉัน...
- คุณโอเคไหม - ฉันไม่เป็นไรค่ะ
ฉันทำเองได้ค่ะ
ผมแค่อยากตอบแทนคุณสำหรับเรื่องเมื่อวานนี้
ผมเชื่อในเรื่องการที่ได้เป็นผู้ให้และผู้รับ
จากนี้ไป ผมจะตรวจเอกสารในแท็บเล็ตแทนนะ
- อะไรนะคะ - กระดาษเอกสารไม่ปลอดภัยน่ะ
ค่ะ
(ชาเขียว)
ฉันเป็นอะไรของฉันเนี่ย
(ห้องครัวออฟฟิศ)
เลขาคิม ทำอะไรอยู่คะ
- อะไรกัน ทำไมเหรอ... - คือนั่นมัน...
ตายแล้ว ทำไมมาอยู่นี่ได้
คุณก็ทำพลาดเป็นเหมือนกันนะ
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
คุณโอเคไหม
ไม่น่ะ
ลูกชายของฉันทั้งสองคนทำเหมือนต่างคนต่างอยู่ แย่ยิ่งกว่าคนไม่รู้จักกันเสียอีก
ฉันหงุดหงิดใจเหลือเกิน
ทำไมคุณไม่ออกไปเดินเล่นชอปปิงล่ะ
คุณบอกว่าอยากซื้อกระเป๋าใบหนึ่งนี่ กระเป๋าถือที่เป็นรุ่นลิมิเต็ดใบนั้นไง
- ไปซื้อสิ - ไม่เอา
ทำไมล่ะ คุณทั้งมีเงิน และก็เลือกซื้อของเป็น ไปซื้อเลยสิ
- ไม่ - ไม่เอาน่า
เลขาชเว คุณไปที่ห้างนะ...
ฉันบอกไม่เอาไงล่ะ
ทำไมถึงบอกแต่ว่าไม่เอาล่ะ ไปซื้อสิ ตอนนี้เลย
ก็ฉันซื้อมาแล้วไงล่ะ
- อะไรนะ - ฉันซื้อมาตั้งแต่มันวางขายแล้ว
อาทิตย์ที่แล้ว
งั้นเหรอ
เมื่อไรลูกถึงจะไปขอโทษยองจุน
ว่าไงนะครับ คือ...
แม่ของลูกเสียใจมากจนนอนไม่หลับเลยนะ
ทำไมถึงไม่ไปคืนดีกันล่ะ แม่เขาจะได้สบายใจ
- ก็ได้ครับ - ดี
และอย่าไปวุ่นวายกับยองจุนล่ะ
ช่วงนี้เขากำลังจัดการบริหาร โครงการสำคัญๆ อยู่
ถ้าเขาเสียสมาธิไป มันอาจจะ ส่งผลเสียต่อทั้งบริษัทและพนักงานของเรา
ได้ค่ะ
เลขาคิมคะ คุณมีแขกมารอพบที่ล็อบบี้ค่ะ
แขกของฉันเหรอ ใครกันคะ
ฉันไม่ได้ถามค่ะ
ครั้งต่อไปกรุณาสอบถามว่าเป็นใครด้วยนะคะ
ค่ะ ขอโทษทีค่ะ
- คุณคือแขกที่มารอพบเหรอ - ใช่แล้ว คุณคิม มีโซ
คุณรู้จักชื่อฉัน กับแผนกที่ทำงานของฉันได้ยังไงกันคะ
ดูคุณไม่ดีใจเลยนะ
ฉันไม่ดีใจเลยค่ะ จะให้ดีใจกันได้ยังไงล่ะ
ฉันคิดว่าคุณเสียมารยาทนะที่ตามตื้อ ขอเบอร์โทรศัพท์ของฉันวันก่อน
ฉันไม่คิดว่ามันเหมาะสมเท่าไร ที่คุณมาหาฉันที่นี่
- งั้นผมกลับดีไหมล่ะ - ได้ค่ะ ลาก่อน
ไม่อยากเชื่อเลย คุณส่งเมลให้ผมมาเจอและตอนนี้ก็...
ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น
ก็คุณส่งเมลมาขอให้จัด งานคอนเสิร์ตหนังสือที่หอศิลป์ยูมยอง
ตอนไหนกันที่ฉันส่ง...
คุณคือนักเขียนมอร์ฟีอัสเหรอคะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะ ฉันเป็นแฟนตัวยงของคุณเลย
ฉันทำพลาดครั้งใหญ่เลย ที่ฉันไม่ทันรู้ว่าเป็นคุณ
เลิกขอโทษและมากินข้าวกันได้แล้ว
มัวแต่มานั่งดูผม คุณแทบจะไม่กินอะไรเลยนะ
ค่ะ
- โทษนะครับ - ครับผม
จะรับอะไรดีครับ
ช่วยเอาดอกไม้ออกไปทีได้ไหมครับ เธอแพ้ดอกไม้น่ะครับ
ได้ครับ เดี๋ยวผมจะเอามันไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
- คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันแพ้เกสรดอกไม้ - ผมจะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ
คุณทำจมูกฟุดฟิดและก็มองไปมองมา แล้วพอคุณสังเกตเห็นดอกไม้
คุณก็ทำเหมือนว่า "อ๋อ อย่างงี้เองสินะ"
บอกได้เลยล่ะว่าคุณคือนักเขียนตัวจริง คุณช่างละเอียดอ่อนจังเลย
แล้วคุณอ่านข้อเสนอแล้วรึยังคะ
ก็ดูผ่านๆ แล้วครับ
แล้วถ้ายังงั้นคำตอบคืออะไรคะ
- ต้องให้คำตอบตอนนี้เลยเหรอ - อะไรนะคะ
- เป็นอะไรไป คุณหัวหน้า - ฉันเคี้ยวโดนก้อนกรวดน่ะ
- จริงเหรอ พวกนี้นี่... - ไม่เป็นไร ฉันโอเค
ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่านายจะเป็นคนใจดีแบบนี้
คนเราก็ทำผิดพลาดกันได้บ้าง
ดูนายอารมณ์ดีนะ วันนี้มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเหรอ
เรื่องดีๆ เหรอ
- พวกเขาคบกันแล้วเหรอ - ใคร
ก็ลูกศิษย์เก่าของญาตินาย ที่ไปกินรามย็อนกับผู้หญิงคนหนึ่งไง
- พวกเขาคบกันแล้วเหรอ - ยัง
ยังเหรอ เขาช่างชักช้าเอื่อยเฉื่อยจริงๆ เลย
บอกได้เลยนะว่าเขา...
- เขาเป็นพวกมือใหม่หัดรัก - อะไรนะ...
นายไม่มีสิทธิ์จะไปพูดแบบนั้น
ทำไมนายต้องจริงจังขนาดนั้นด้วย เวลาที่ฉันพูดถึงลูกศิษย์เก่าของญาตินาย
ก็ฉันสนิทกับเขานี่
นายพูดว่าเป็นพวกมือใหม่...
ฉันหงุดหงิดนี่ ก็แค่นั้นแหละ
ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวเขาก็ขอคบกับเธอเอง
ไปบอกเขานะว่า "อย่าลีลา ก็แค่พูดไปเลย" เพราะผู้หญิงไม่ชอบที่จะต้องรอ
- พวกเขาไม่ชอบสุดๆ เลย - จริงเหรอ
ฉันไม่สนหรอกนะ กินกันดีกว่า
ก็ได้
แล้วโทรบอกฉันนะคะ ฉันจะรอคำตอบ
ครั้งนี้คุณจะให้เบอร์จริงๆ ของคุณไหม
แน่นอนค่ะ
นี่ค่ะ
การสารภาพรัก...
ฉันก็แค่ต้องการความรักแบบธรรมดา กับคนธรรมดาๆ
เธอหมายความว่าเธอต้องการ การสารภาพรักแบบธรรมดาๆ เหรอ
ฉันใช้ชีวิตที่พิเศษมาตลอด จะรู้ได้ยังไงว่าชีวิตธรรมดาๆ มันเป็นแบบไหน
- เลขาคิม จีอา - มีอะไรให้รับใช้คะ
คือ...
ผมอยากถามคุณหน่อย
- อยากให้ฉันทำอะไรให้คะ - อะไรนะ
เขาอยากถามอะไรหน่อยน่ะ
ถามเลยค่ะ
คือ...
เราพร้อมสำหรับงานเปิดตัวหอศิลป์กันรึยัง
ค่ะ เดี๋ยวฉันจะไป ประชุมกับทีมวางแผนวันนี้ค่ะ
ครับ จัดการให้เรียบร้อยนะ
- คุณไปพบแขกของคุณมาแล้วเหรอ - ค่ะ...
ใครเหรอ ใช่คนที่คุณกำลังคบอยู่รึเปล่า
เปล่า ไม่ใช่เลย
ใครบางคนที่คุณอยากเจอเลยล่ะ
- ฉันรู้จักเขาเหรอคะ - ไว้ได้เรื่องแล้วเดี๋ยวจะบอกให้รู้แล้วกันนะ
ผู้จัดการช็อง ผมอยากถามอะไรหน่อย
ครับ ถามอะไรมาก็ได้เลยครับ
มีร้านอาหารธรรมดาๆ ที่เป็นที่นิยม...
สำหรับคนธรรมดาทั่วไปไหม
- อะไรนะครับ - ร้านดีๆ ที่เหมาะจะคุยเรื่องสำคัญๆ น่ะ
ที่ฮับช็องดง มีร้านเครื่องในย่างที่คนชอบไปกันมากๆ เลย
- เครื่องในย่างเหรอ - ครับ
เครื่องในย่างร้อนๆ กับเหล้าโชจู
เหมาะกับการพูดคุย เรื่องสำคัญๆ ไปด้วยเลยล่ะครับ
แล้วก็สั่งข้าวผัดกับซอสกิมจิหัวผักกาดมากิน สุดยอดมากเลยล่ะครับ
(ภูมิใจในตัวเองจังเลย)
ไม่อยากได้ที่แบบนั้นน่ะ ผมอยากได้ที่ที่ดูธรรมดาแต่ก็พิเศษด้วย
ธรรมดาแต่พิเศษ...
ใกล้ๆ สถานีคังนัม มีอยู่ร้านหนึ่งครับ
ที่สามารถสั่งส่วนต่างๆ ที่คัดสรรมาอย่างดี
ไส้ หัวใจและก็กระเพาะ ที่สั่งมารวมกันทั้งหมดได้เลย
เป็นเมนูเครื่องในแบบพิเศษ ที่มีเฉพาะร้านนี้และร้านอื่นไม่ค่อยจะมีเมนูแบบนี้
มีร้านไหนอีกบ้างไหมที่ไม่ขายพวกเครื่องในสัตว์
อะไรนะครับ ร้านอื่น...
ไม่เป็นไรครับ
สวัสดีค่ะ
- ผู้อำนวยการพักอยู่ไหม - อยู่ค่ะ
(ผู้อำนวยการ พัก ยูซิก)
เขาไม่ได้อยู่ข้างใน
เขาไปไหนล่ะคะ
ผมจะรู้ได้ยังไงล่ะ
เขาไปไหนนะ
นี่...
- ผมอยากถามอะไรหน่อย - ได้เลยค่ะ
มีร้านอาหารธรรมดาๆ ที่เป็นที่นิยม แบบที่คนธรรมดาชอบไปกันไหม
ร้านทันสมัยที่ผู้หญิงสาวๆ ชอบไปกันน่ะ
ผู้หญิงสาวๆ เหรอคะ
คุณมีแฟนเหรอคะ
เปล่า...
ผมกำลังวางแผนทำธุรกิจแฟรนไชส์
ที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้หญิง ที่มีอายุประมาณ 20 ถึง 30 ปี
โอ้ ฉันรู้อยู่ที่หนึ่ง เดี๋ยวฉันเอารูปมาให้ดูค่ะ
ฉันไปมาเมื่อวานแล้วก็ถ่ายรูปเอาไว้น่ะค่ะ
ร้านสำหรับผู้หญิงสาวๆ ก็คือ...
- ร้านตีนไก่เผ็ดรสจัดจ้านค่ะ - อะไรเนี่ย
ถ้าคุณไม่ชอบ... ไปร้านขาหมูเผ็ดรสจัดจ้านไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ
อร่อยนะคะ...
คุณยาง คุณรู้จักร้านอาหารที่พวกผู้หญิงชอบไปไหม
คุณคงไม่รู้หรอก
ร้านของเชฟเรย์มอนที่ซินซาดง ร้านของเชฟคิม วอนซอกที่ซองดัมดง
ร้านเหล่านี้คนชอบไปกันนะ
(รองประธาน อี ยองจุน)
คุณจีอา ถึงเวลาประชุมแล้วค่ะ
จริงด้วย
ว้าว ท่านรองประธานนี่เท่เสมอเลยนะ
ใช่แล้ว เขาดูเซ็กซี่สุดๆ เวลาที่ทำงาน
คุณเองก็เห็นได้เลยใช่ไหมว่าเขาดูเซ็กซี่จริงๆ
ก็ไม่รู้สิค่ะ อาจจะเป็นเพราะฉันเห็นเขาทุกวันมั้ง
- อ๋อค่ะ ไปกันเถอะ - เจอกันนะ
(สถานที่ดีๆ สำหรับการสารภาพรัก)
(ธรรมดาแต่พิเศษ เรียบง่ายแต่หรูหรา)
(คาเฟ่ขอแต่งงาน สถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการสารภาพรัก)
เยี่ยมไปเลย
ฉันหวังว่าหอศิลป์จะเปิดเร็วๆ นี้นะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
มีข้าวติด...
ลาก่อนก่อนครับ
เขาซื้อสูทที่เหมือนกันมาสิบตัว และก็ใส่พวกมันในแต่ละวัน
เพราะเขาเลือกที่จะใช้เวลากับการทำงาน มากกว่ามานั่งเลือกว่าจะแต่งตัวยังไง
เท่จังเลย
แน่นอนว่าต้องเป็นรอยข้าวที่ติด
ถ้าเขามีสูทสิบตัวจริง เขาก็คงต้องใส่ตัวอื่นมาแล้ว
เขามีสูทสิบตัวจริงรึเปล่าเนี่ย
ขอโทษนะคะ
- เราเริ่มกันเลยไหม - ได้เลยค่ะ เริ่มประชุมกันเลย
สวัสดีค่ะ แม่
ให้ไปดูตัวอีกแล้วเหรอคะ
เขาทำงานอะไร แม่มีรูปเขาไหม ส่งมาให้ดูเร็วๆ นะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณตรับ
นี่มันอะไรกัน
กระดุมจากสูทของคุณโก กวีนัมน่ะ
ใช่เลย โชคดีจัง เดี๋ยวฉันจะขอ นัดทานข้าวเย็นกับเขาตอนเอาไปคืนให้เขา
คืนเขาไปเถอะนะ เขาต้องแย่แน่ถ้าไม่มีมัน
ดูเหมือนว่าเขาจะมีสูทอยู่แค่ตัวเดียวเอง
คุณชอบแต่เล่นมุกเก่าๆ นี่จังเลยนะ
ทำไมคุณชอบพูดให้ร้ายว่าเขาเป็น "คนที่ใส่เป็นอยู่ชุดเดียว"
ฉันไม่ได้พูดให้ร้ายเขา ก็มันเป็นเรื่องจริงนี่น่า
มีข้าวติดอยู่ตรงจุดเดิมตลอดสองวันที่ผ่านมา
แม้ว่ามันจะหลุดออกไปแล้ว แต่ก็ยังมีรอยข้าวที่ติดอยู่
เขาใส่สูทตัวเดิมตลอดโดยที่ไม่ได้เอาไปซักเลย
จ๊ะ แม่คุณนักสืบเชอร์ล็อก โฮมส์
- เขามีสูทอยู่สิบตัว - ตัวเดียวน่ะ
- เขามีสูทอยู่สิบตัว - เขามีอยู่แค่ตัวเดียว
เลิกเถียงกันได้แล้ว มันสำคัญด้วยเหรอ ว่าเขามีสูทอยู่กี่ตัว มันก็แค่เสื้อผ้า
นั่นสินะ ก็เหมือนกันกับคุณ
- เธอทำงานดีเลยนะโดยใส่เสื้อผ้าอยู่แค่ไม่กี่ชุด - อะไรนะคะ
คุณใส่เสื้อตัวนี้มา เมื่อวันพุธกับวันศุกร์ที่แล้วใช่ไหมคะ
คุณใส่เสื้อตัวนี้เมื่อวันพุธกับวันศุกร์ที่แล้ว
มันดูยังกับเป็นเครื่องแบบของบริษัทยูมยองกรุ๊ป
ใช่ คุณใส่ตัวนี้มา วันพฤหัสบดีเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
- แล้วก็ตอนวันอังคารในอาทิตย์เดียวกัน - พอได้แล้วค่ะ ได้โปรดเถอะนะ
มันสำคัญมากขนาดนั้นเลยเหรอ พวกคุณเอาแต่สนใจเรื่องเสื้อผ้า
- คุณจีอา รินน้ำได้แล้วค่ะ - ค่ะ
ทานอาหารค่ำกับ ประธานของยูเคกรุ๊ป วันนี้ใช่ไหม
ค่ะ ตอนหกโมงเย็น
คุณไม่ต้องไปก็ได้นะ เพราะเขาอยาก หารือกับผมเป็นการส่วนตัว
- ค่ะ ฉันจะกลับบ้านแล้วกัน... - แล้วตอนสองทุ่มล่ะ
ว่าไงนะคะ
ไปดื่มไวน์กันนะ
ผมมีอะไรอยากบอกคุณ
มีอะไรอยากบอกฉันรึคะ
ถ้างั้นฉันจะโทรจองโต๊ะในห้องเลานจ์ที่ โรงแรมอิลลูชั่นที่เราเพิ่งจะซื้อกิจการมาให้นะคะ
เราจะได้ไปดูสถานที่ด้วย
ไม่เป็นไร ผมมีจองไว้ที่หนึ่งแล้ว
อะไรนะ คุณโทรไปจองเองเหรอคะ
- ขอโทษนะคะ - ค่ะ
ขอลองได้ไหมคะ
ขอโทษทีค่ะ ไซซ์ 44 ไม่มีแล้วค่ะ
แต่คุณสั่งไว้ได้นะ
งั้นไม่เป็นไร เพราะฉันต้องซื้อเปลี่ยนตอนนี้น่ะค่ะ
ตอนนี้เลยเหรอ
โอ้ คุณต้องใส่ออกเดต
ออกเดตเหรอคะ
เปล่าค่ะ ไม่ใช่
เดี๋ยวดูตัวอื่นแล้วกันค่ะ
- สวัสดีคุณนักเขียน - เลิกงานแล้วเหรอ
คุณทำอะไรอยู่
- พอดีฉันมีนัดน่ะค่ะ - เหรอครับ ที่ไหนเหรอ
ที่เลานจ์ของโรงแรมเอ็ม
ว้าว ผมอยู่แถวโรงแรมพอดี มาพบผมหน่อยสิ
โทษทีค่ะ แต่อย่างที่บอกไปว่า ฉันมีนัดก่อนหน้านี้แล้ว
ผมแค่อยากให้คำตอบคุณเรื่องข้อเสนอน่ะครับ
ไม่แน่ใจว่าผมจะเปลี่ยนใจตอนหลังไหม
เดี๋ยวค่ะ
ฉันมีเวลาไม่มากนะคะ
ผมขอแค่สิบนาทีเอง ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
โอเคค่ะ...
เป็นแชมเปญรุ่นลิมิเต็ดเลยครับ นี่ดอม เพอริยองที่คุณสั่งไว้ครับ
เดี๋ยวค่อยเสิร์ฟพร้อมเค้กทีหลังนะ
แชมเปญเป็น เครื่องดื่มแห่งการฉลองที่ดีที่สุดแล้ว
เลขาคิม ขอแสดงความยินดีล่วงหน้าด้วยนะ
คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะขอสารภาพรัก ในแบบธรรมดาและจริงใจ
เดี๋ยวเธอก็จะมาแล้ว
โอ้ คุณนักเขียนมอร์ฟีอัส
ว้าว
ก่อนหน้านี้คุณก็ดูสวย แต่ตอนนี้ยิ่งสวยเข้าไปอีก
คุณมีนัดกับคนสำคัญเหรอครับ
อะไรนะคะ
คือ...
โทษทีนะคะที่ต้องบอกคุณเรื่องนี้ แต่ฉันมีเวลาไม่มาก
แล้วคุณตัดสินใจรึยังคะ
ครับ ผมเลือกที่จะไว้ใจคุณและยอมทำดูครับ
จริงเหรอคะ
ขอบคุณค่ะ
ผมรู้อยู่แล้วล่ะว่าคุณจะต้องดีใจอย่างนี้ ผมถึงขอนัดเจออย่างไงล่ะครับ
(สักครั้งในชีวิต)
ต้องเป็นหนังสือเรื่องใหม่ของคุณ ที่จะวางขายอาทิตย์หน้าแน่เลย
เอาไปสิ เป็นของขวัญ สำหรับการร่วมงานของเราในอนาคต
ขอบคุณค่ะ
คุณจะขอบคุณผมมากกว่านี้อีก เมื่อคุณได้เปิดดู ผมเซ็นชื่อไว้ให้แล้วนะ
(มันเริ่มจากความบังเอิญ แต่อาจจะเป็นพรหมลิขิต อี ซ็องยอน)
ท่านรองประธาน
คุณทำอะไรเนี่ย
ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมคะว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่
คุณต่างหากล่ะที่ต้องอธิบายมาให้ผมฟังทั้งหมด
เขาคือนักเขียนมอร์ฟีอัส
เขามาพบฉันเรื่องการตอบตกลง งานคอนเสิร์ตหนังสือที่หอศิลป์ของเรา
- คุณเริ่มจัดการเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนไหน - ก็ฉันบอกคุณไปก่อนหน้านี้แล้ว
มันจะเยี่ยมมากๆ เลย ถ้าเราสามารถ ดึงตัวหนึ่งในนักเขียนที่มีชื่อเสียงมาได้
เขาคือคนที่มีชื่อเสียงที่คุณพูดถึงเหรอ
- ค่ะ - แล้วทำไมคุณถึงยังไม่ได้บอกผม
ก็ฉันคิดว่ามันจะมีประโยชน์อะไร ถ้าเขายังไม่ได้ตอบตกลงข้อเสนอน่ะค่ะ
ไม่ต้องทำแล้ว
- ว่าไงนะคะ ทำไม... - ก็บอกว่าไม่ต้องไง
ขอถามได้ไหมว่าทำไม
ผมควรที่จะต้องมานั่งอธิบายอะไร ให้คุณเข้าใจทุกอย่างเลยเหรอ
ก็ผมบอกว่าไม่ก็คือไม่
ฉันรู้ว่าคุณมีเรื่องอะไรจะบอกฉัน แต่เป็นไปได้ไหมที่จะเลื่อนมันออกไปก่อน
แน่นอน ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรนักหนาหรอก
งั้นลาก่อนค่ะ
- คุณโอเคไหมครับ - ขอประทานโทษค่ะ
ผมไม่เป็นไร
ฉันไม่ได้ต้องการอะไรเลย แต่กลับถูกทำให้เสียใจ
เป็นอะไรไป นายถึงให้ฉันมาหา
นายทำอะไรอยู่
ก็แค่...
ฉันพยายามจะช่วยบริษัทของเราเท่านั้นเอง
อะไร
มีโซบอกฉันว่าจะเป็นการช่วย ที่ดีมากๆ เลย ถ้าฉันยอมตอบรับข้อเสนอ
ทำไมต้องมองฉันแบบนั้นด้วย
นายกลัวว่าฉันจะแย่งเธอไปจากนายเหรอ
เปล่า ไม่ได้กลัว
ฉันว่านายกลัวนะ
นายอยากให้ฉันปฏิเสธเรื่องงาน คอนเสิร์ตหนังสือไหม ถ้านายกลัวซะขนาดนั้น
เปล่า ทำไปเลย
- อะไรนะ - ฉันไม่สนหรอกนะว่านายจะทำหรือไม่ทำ
ถ้านายคิดว่านายจะมาอิทธิพลต่อมีโซ หรือบริษัทแล้วล่ะก็...
นายประเมินตัวนายสูงไปนะ
นายทำอะไรไม่ได้หรอกนะ
เลขาคิม ผมอธิบายได้นะ ว่าทำไมเมื่อวานผมถึงหัวเสียกับคุณแบบนั้น
เลขาคิม ผมเต็มใจที่จะรับ คำขอโทษของคุณที่คุณโกรธผมเมื่อคืน
เลขาคิม ผมขอโทษ...
ไปรอรับเธอเลยดีกว่า
งั้นไปรอเธอด้านนอกเลย พ่อคนดียองจุน
เป็นของขวัญ สำหรับการร่วมงานของเราในอนาคต
ขอบคุณค่ะ
คุณจะขอบคุณผมมากกว่านี้อีก เมื่อคุณได้เปิดดู ผมเซ็นชื่อไว้ให้แล้วนะ
เขากำลังมาแล้ว
ท่านรองประธาน อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เมื่อวานเขายังพูดอรุณสวัสดิ์อยู่เลย วันนี้อารมณ์ไม่ดีมาเหรอ
ใช่ เขาดูต่างจากเมื่อวานเลยนะ
ไม่ได้เห็นคุณวิ่งหน้าตาตื่นแบบนี้มาได้สักพักแล้ว
มีอะไรเหรอ
ผมมีข่าวใหญ่มาบอก
มาใกล้ๆ สิ ถ้าคุณกล้าพอที่จะรับฟัง
- เร็วเข้า - อะไรอีกล่ะ
รู้ไหม สำหรับงานเปิดตัวหอศิลป์ของเราน่ะ...
คุณนักเขียนมอร์ฟีอัสจะมา เปิดคอนเสิร์ตหนังสือให้เรา
- อะไรนะ - ไม่มีทาง
- ข่าวลือมั่วๆ แน่ - เชื่อผมสิ
- ผมเพิ่ง... - ผู้จัดการช็อง
- ครับผม - คุณไปได้ยินมาจากไหนคะ
จากทีมการตลาดครับ
ท่านรองประธานสั่งพวกเขาเองเลย ว่าให้รีบทำการประชาสัมพันธ์แบบเร่งด่วน
อะไรนะคะ
จริงหรือคะที่คุณเป็นคนอนุมัติ เรื่องคอนเสิร์ตคุณนักเขียนมอร์ฟีอัส
ใช่แล้ว
ฉันขอถามได้ไหมคะว่าทำไมวันนี้ถึงเป็นไปได้ ในขณะที่เมื่อวานยังเป็นไปไม่ได้อยู่เลย
โอ้ ฉันลืมไป
คุณไม่ใช่คนที่จะต้องมา นั่งอธิบายอะไรทั้งหมดให้ฉันฟัง
กรุณาอย่ามาล้ำเส้นกันอีกเลยนะคะ
ถ้าจะให้พูดตรงไปตรงมา ฉันสับสนน่ะค่ะ
คุณขอให้ฉันแต่งงานกับคุณและก็ออกเดตกัน และคุณก็มาทำดีกับฉัน แล้ว...
ฉันก็นึกว่าคุณรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
เลขาคิม
อย่ามาทำให้หัวใจฉันหวั่นไหวอีกเลยนะคะ
ก็บอกอยู่นี่ไง
คุณโก กวีนัมน่ะ
ฉันลืมเอากระดุมของเขามา
เราควรจะเอาไปคืนเขาให้เร็วที่สุดนะ
เขามีสูทอยู่แค่ตัวเดียว เขาต้องแย่แน่ๆ เลย
คุณนี่ดื้อดึงจริงๆ เลย ทำไมถึงเอาแต่พูดแบบนั้น
เปล่านะ ก็มันมีหลักฐานนี่...
พนันกันไหมล่ะ
สูทของเขาต้องมีกระดุมหายไปเม็ดหนึ่งแน่ เพราะเมื่อวานมันหลุดออกมา
แล้วทำไมน่ะเหรอ ก็เขามีสูทอยู่แค่ตัวเดียวไง
ดูเหมือนว่าคุณจะเข้าใจผิดไปนะครับ
สวัสดีค่ะ
ดูได้เลยนะครับว่ามีกระดุมเม็ดไหนหายไปรึเปล่า
คือ...
สี่เม็ดตรงนี้ และก็ตรงนี้ สองเม็ดตรงนี้
มีเม็ดหนึ่งตรงกระเป๋าด้านในแต่ละข้าง
และก็...
มีเม็ดสำรองด้วยนะครับ
ทุกเม็ดอยู่ครบหมดเลย
ขอโทษที่เข้าใจผิดยกใหญ่เลยค่ะ...
- ให้ฉันเลี้ยงเหล้าแทนแล้วกันนะ... - ไม่เป็นไร ขอบคุณ
กรุณาอย่าแอบนินทากันแบบผิดๆ เลยนะครับ
- โทษทีค่ะ - แล้วถ้าไม่นินทา แต่เป็นเบียร์แทนไหมคะ
ถ้าคุณไม่ชอบ ไปดื่มเหล้าโชจูกันไหม เบียร์ล่ะ ไม่ใช่ค่ะ คือเหล้ามักก็อลลีน่ะค่ะ
บ้าที่สุด ฉันบอกคุณไปว่ายังไง ฉันบอกว่าให้เลิกเล่นเป็นนักสืบสักที
(ท่านรองประธาน อี ยองจุน)
จะทำยังไงดีนะ เธอดูโกรธมากเลย
โอ๊ย หัวจะแตกตายอยู่แล้ว...
คุณหมอชเวคะ ท่านรองประธานมีอาการปวดหัวค่ะ
- พรุ่งนี้สิบโมงเหรอคะ - ไม่ได้หนักขนาดนั้น
เขาบอกว่าไม่ได้หนักขนาดนั้นน่ะค่ะ
ส่งฉบับร่างสุนทรพจน์ของคุณให้แล้วสำหรับ งานพิธีเปิดศูนย์สังคมสงเคราะห์ในอาทิตย์หน้า
กรุณาช่วยตรวจดูด้วยค่ะ
เนกไทผมมันหลวมๆ น่ะ...
เลขาคิม
ผมมีข่าวใหญ่อีกเรื่องจะมาบอก
อะไรนะคะ
ผมไปคุยกับทีมการตลาดมา เรื่องคอนเสิร์ตหนังสือของคุณนักเขียนมอร์ฟีอัส
ผมได้ยินเรื่องที่น่าประหลาดใจมาครับ
เลขาคิม
- ไม่แน่ใจว่าคุณจะพร้อมรับฟังไหม - ลองว่ามาสิคะ
อย่าตกใจไปนะครับ
คุณนักเขียนมอร์ฟีอัสก็คือ พี่ชายของท่านรองประธานครับ
ว่าไงนะคะ คุณแน่ใจเหรอ
แน่สิครับ เรื่องจริงเลยล่ะ จริงสุดๆ
เขาคือลูกชายคนโตของบริษัทยูมยองกรุ๊ป
ข่าวใหญ่เลยใช่ไหมครับ จริงไหม
ผมจำที่คุณถามเรื่องพี่ชายของเขาได้
ผมก็เลยมาบอกคุณเป็นคนแรกทันทีที่รู้ข่าวมา
จู่ๆ ลูกชายคนโตที่ไม่ได้ถูกเปิดเผยก็โผล่มา
อาจจะต้องมีการเปลี่ยนแปลง เรื่องตำแหน่งเร็วๆ นี้รึเปล่า...
ผมทะเลาะกับเพื่อนๆ ของพี่ชายผมบ่อยๆ
พวกเขาแกล้งผมและบอกว่าผมหยิ่งยโส
แต่คุณต้องดีใจที่มีพี่ชายคอยอยู่ข้างๆ คุณแน่เลย
เปล่าน่ะ เขานี่แย่ยิ่งกว่าใครเลย เขามันเฮงซวย
ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ค่อยชอบขี้หน้ากัน
อะไรนะ จะขอโทษต้องพูดยังไงเหรอ
ง่ายจะตาย ก็แค่พูดขอโทษไง ก็แค่นั้นเอง
นายรู้ไหมว่าพูดขอโทษยังไงในภาษาสเปน
"โล ซีเอนโต้" ลองดูสิ
โล ซีเอน... โต้...
ช่างมันเถอะนะ
นายพูดไม่ถนัด เพราะนายไม่เคยพูดมันมาก่อนยังไงล่ะ
ก็เหมือนกันสำหรับฉัน ฉันไม่เคยพูดขอโทษมาก่อนเลย
มันมีทางที่จะทำให้ความสัมพันธ์ กลับมาดีเหมือนเดิมแบบที่ไม่ต้องพูดขอโทษได้ไหม
ไม่มีหรอกนะ
แล้วถ้าเกิด... ฉันไม่พูดขอโทษล่ะ
นายก็เสียคนๆ นั้นไปยังไงล่ะ
เลขาคิม
คุณมีอะไรจะบอกเหรอคะ
ผม...
ขอโทษ
อะไรนะคะ
ผมขอโทษ
ไม่ค่ะ ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ
คุณไม่ใช่คนที่จะมาโกรธกันแบบไร้เหตุผล
ฉันผิดเองที่เก็บมาคิดมากเกินไป
ฉันอยากให้คุณได้รับรู้
ทั้งหมดที่ฉันทำไป ก็เพื่อผลประโยชน์สำหรับคุณทั้งนั้น
แน่นอนว่าผมทราบดี
คุณอาจจะอยากไปกินมื้อค่ำที่สุดพิเศษ ที่เราสามารถปรับความเข้าใจกันได้
แต่งานของผมเยอะเหลือเกิน
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ผมทำงานไม่ได้เพราะคุณมาทำให้ผมเครียด
อะไรนะคะ
คุณอยากดื่มกาแฟไหม
- นี่ไง - อ๋อค่ะ
- ไม่ว่าอะไรนะคะถ้าฉันจะไปเปิดหน้าต่าง - ก็เปิดอยู่แล้วนี่
จริงด้วย
เลขาคิม
คะ
ก่อนหน้านี้วันนี้...
คุณบอกผมว่าอย่ามาทำให้หัวใจคุณหวั่นไหวอีก
ค่ะ คือ...
ผม...
อยากทำให้หัวใจคุณหวั่นไหวอีก
อะไรนะคะ คือ...
เลขาคิม
- ดูเหมือนจะเป็นความบกพร่องทางเพศ - เพศ...
ไม่มีทาง มันเป็นความเข้าใจผิด
- ท่านรองประธานตัวแสบ - คุณโทรหาผมเหรอ
ให้โอกาสผมได้แก้ตัวหน่อยนะ
เครื่องนี้ราคาเท่าไร
ฉันคิดว่าฉันถูกขังไว้ในบ้านร้างเป็นวันๆ เลย
และมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่โตกว่าฉัน...
ฉันไม่รู้เลยว่าเขาคอยอยู่ข้างๆ ฉัน...
คำบรรยายโดย Poh Jindawech